به امید روز دیدار
وبلاگی راه اندازی شد که شاید روز اول تصور این را نمیکردیم که آنچنان مورد توجه قرار بگیرد که روزی حتی رقیبی برای خود پیدا کنیم .
آری ، مدتی نگذشت که بر نویسندگان آن افزوده شد ... وبلاگ با سرعت بسیار تندی رشد و در بین همکلاسی های خوبمان جایگاه ویژه ای پیدا کرد . در این بین بودند دوستانی که با انتقادات خود هرچند ما را سرزنش میکردند اما راه رسیدن به مقصد و هدف اصلی را با نقدهای سازنده خود به ما نشان میدادند که جای دارد از آنها به نیکی یاد کنیم و تشکر خاص خود را از آنان داشته باشیم.
در ماه های مهر و آبان و به خصوص آذر و دی و بهمن حجم کاری وبلاگ به شدت بالا رفت و روزی نبود که مطلبی جدید از نویسندگان درج نشود.
این بالا رفتن حجم کاری و دسته بندی موضوعات وبلاگ روز به روز رشد بازدیدکننده های وبلاگ را عامل شد و بود روزی که میانگین 4 بازدید برای هر همکلاسی و حدود 400 بازدید نمودار آماری بازدیدکنندگان را به سوی بالا میکشاند .
این رشد بازدید کنندگان علاوه بر این که همه نویسندگان را خوشحال میکرد، وظیفه آنان را در هرچه بهتر شدن نیز سنگین تر کرد چون معتقد بودند که بازدیدکنندگان لیاقت بهترین را دارند .
اما این وبلاگ حواشی تلخ و شیرینی رو هم همراه خود داشت .
آغاز به کار وبلاگی در موازات با این وبلاگ به نام ( پسر خاله ) ماجراهای جالبی به راه انداخت . هرچند برای خیلی ها هویت این نویسنده عزیز ناشناخته مانده بود و هست اما گردانندگان وبلاگ به خصوص عسگر خسروانی عزیز بسیار در راه منحرف نشدن وبلاگ زحمت کشیده و پسر خاله هم به عنوان یک نویسنده در فضای مجازی که فضایی کاملا ازاد است به کار خود ادامه داد.
حل تمارین و درج آن در وبلاگ نیز از حاشیه های دیگر آن بود .. یادمان نرفته است حل های شبیه هم و حتی یک فونت و یک سایز و تحویل به اساتید محترم مانند استاد صباغی ماجراهای قشنگ ، جالب و در گاهی اوقات تلخ به همراه آورد .
نویسندگان زمانی متوجه بازدید اساتید محترم به خصوص مدیر گروه عزیز و محترم جناب دکتر سهرابی شدند انرژِی چندین برابر گرفتند و این نشان میداد ،اهدافی که برای وبلاگ تعریف و تدوین شده بود به سوی مقصد حرکت کرده است که امیدواریم توانسته باشیم به جایگاه خوبی رسیده باشیم .
لطف و عنایت خدای متعال در راه کمک به ما را نباید در این کاری که شروع کردیم را فراموش کنیم .
و اما امروز روزی است که شاید سخت باشد برای نویسندگانی که ماهها تلاش کردند تا وبلاگ رونق پیدا کند .
آری ، با فعال شدن مجدد انجمن علمی کامپیوتر لازم بود که گروه کامپیوتر یکی شده و به سوی رشد حرکت کنند و امروز تنها عاملی که مجبور شدیم تا از کلمه سخت خداحافظی از این وبلاگ استفاده کنیم همین است و دیگر هیچ.
باید تشکر کنیم از همه دوستان عزیز که به ما در این راه کمک کردند :
عسکر خسروانی که مگر میشود اسمی از وبلاگ کامپیوتر 88 اورد او را یاد نکنیم ، او کسی نیست جز فردی که ایده ابتدایی ایجاد این فضای دوستانه علمی را دارد.
در کنار خسروانی دوستان عزیز دیگری همانند نیما جهانشاهی ، سرکار خانم سلطانی ، سرکار خانم محمودی ، خانم نظر خانی ، سرکار خانم قزوینی و سید محمدمهدوی و همه و همه دوستان زحمت کشیدند و باید یادی از آنان کرد .
و امروز ما می رویم اما نه خیلی دور .. همین نزدیکی ها هستیم در جایی و سایتی و وبلاگی که اسمش هست انجمن علمی کامپیوتر .. امیدوارم آنجا هم به ما یاری رسانید . و بنده حقیر و عسکر خسروانی و هر کس که به ما اضافه شود در راه رسیدن به همان اهداف عالی این وبلاگ گام بر میداریم.
من زیاد از خداحافظی خوشم نمیاد با اینكه معنی زیبایی داره ولی به امید دیدار یه چیز دیگه است.
پس به امید روز دیدار ...
باشد تا پیروز و موفق و سربلند باشید .
وبلاگ انجمن علمی کامپیوتر دانشگاه آزاد واحد سمنان
سایت رسمی انجمن علمی کامپیوتر دانشگاه آزاد سمنان
این وبلاگ با هدف افزایش تعامل دانش تخصصی و علمی بین دانشجویان مهندسی کامپیوتر ایجاد شده است